Feuje sëcche

Feuje sëcche, feuje mòrte...
che fastidi a scarpiseje
quand ch'as mugio sot le leje,
quand ch'as fërmo dnans le pòrte.

Sota 'l vent ch'a-j passa a cheuje
tra le bise ch'a-j tormento
sentje mach come as lamento...
Pòvre feuje, pòvre feuje!

Con na mùsica an sordin-a
së spataro e a s'ambaron-o...
Va savèj 'd lòn ch'a ciusion-o,
chi sa mai lòn ch'a-j sagrin-a?

Forse a conto a soa manera
pian pianin soa cita stòria,
forse a-j torna ant la memòria
na lontan-a primavera.

quand che via tra sol e brin-a
j'era ij nì ch'as dësvijavo
e le feuje as dësmoravo
con le ariëtte dla colin-a...

Noi ëd cò, mentre i guardoma
n'àutr otonn ch'as ancamin-a
soma giust, na cita spin-a
drinta 'l cheur i la sentoma.

Tuti ij di na neuva feuja
da la vita, ecco, as dëstaca.
Tut a stofia, tut a straca...
pì nen veuja, pì nen veuja!...

J'é pro 'ncor le rame fòrte
e la pianta 'ncor robusta,
ma l'é l'ànima ch'as frusta,
ma j'é tròpe feuje mòrte...