La Madòna dij soldà

A tutte le mamme
Che piangono il figlio caduto

Quand che l'ombra a së sparpaja,
che la neuit l'é ‘ncaminà
cala giù sij camp ‘d bataja
la Madòna dij soldà.

L'é vestìa ‘d lanëtta scura,
l'ha ‘n facin mach gròss parèj,
na gran coefa ‘d sepoltura
e na stèila ant ij cavèj.

Trista, trista, sola, sola,
come n'ombra dësmentià
sensa gnun ch'a la consola
va ciamand ij sò soldà.

Va ciamandje ant le campagne
va ciamandje ant le sità,
giù ant la val e sle montagne,
‘nt le pianure abandonà...

Ma ij soldà cogià për tèra,
tra le ròche o ‘n mes ai fen,
ma ij soldà son mòrt an guèra,
ma ij soldà a-j rispondo nen.

Tant tutun chila as jë treuva,
s'anginoja vzin a lor
con na pen-a sempre neuva,
la Marìa dij sèt dolor.

L'ha pa ‘l deuit d'una gran dama
‘d na regin-a ancoron-à,
l'é mach pì na pòvra mama,
ch'a l'é mòrtje soe masnà.

Un a pr'un Chila a-j dësvìa,
Chila a-j ciama, pian,pianin:
"Sù, masnà, ch'i'ndoma via,
sù, masnà, ch'i diso ‘l bin.

"Guarda ‘n pò... j'é sì toa mama,
finalment a l'é rivà.
J'é toa mama... j'é toa mama,
levte sù ch'i torno a ca".

Tuta neuit la Madonin-a
va giranda për parèj
con la facia fin-a, fin-a
con la stèila ant ij cavèj...

Quand che ‘l cel l'é serenasse
quand ch'as leva a pen-a ‘l di,
tuti ij mòrt son dësvijasse
ij sò mòrt son tuti lì.

Chila a-j guarda. Chila a-j conta...
"Òh! Nosgnor... vàire ch'a son!..."
Peui man man che ‘l sol a sponta
come n'alba ‘d redension,

Chila a-j cheuj da tuta banda,
- tant j'amis come ij nemis -
s'jë radun-a tuti a randa
e... a-j compagna an Paradis.