Le Caudere dël Sesia

L'aqua da 'n sàut ëd vint mèter a casca
- tuta 'nt në sboch - drinta la conca 'd pera,
e a fuma e a beuj come na gran caudera
e a fa 'n rumor profond come 'd burasca.

Dëdzora 'l sol a rij, tra frasca e frasca,
l'aria l'é fin-a, përfumà, legera,
come 'l soris d'na faja matinera
ch'as piega sl'orlo dël paireul d'na masca.

Noi, da sla piarda, dnans a la cascada
guardoma l'aqua an giù ch'a varia 'd tinta,
ch'a s-ciuma, ch'a s'arvòlta an gran diaolada

e 'nt lë splendor dla matinà seren-a
në smija ch'i sento tribulé là 'ndrinta
sai pa che misteriosa ànima an pen-a